Silniki wysokoprężne z wtryskiem bezpośrednim i w pełni elektronicznym sterowaniem został po raz pierwszy zaprezentowany publicznie na IAA we Frankfurcie w 1989 r. Silnik TDI firmy Volkswagen zapowiadał wtedy prawdziwą rewolucję w budowie silników wysokoprężnych. Jednak mogła się ona dokonać tylko dzięki temu, że również inni producenci podjęli produkcje takich silników. Wszyscy oni przyczynili się do powstania całkiem nowego wizerunku silnika wysokoprężnego: kiedyś powolny, hałaśliwy i twardo pracujący, dziś jest żwawy, komfortowy i bardzo oszczędny. Już dawno przyczynami niedomagań silników nie są jedynie dotychczas znane usterki, takie jak zawieszające się i kroplące po zamknięciu wtryskiwacze, nagle słabnące elektromagnetyczne zawory odcinające albo zużyte sprężyny odśrodkowego przestawiacza wtrysku. Teraz źródłem problemów stały się także elektroniczne układy sterujące zasilaniem. Można je diagnozować korzystając z odpowiednich przyrządów, oczywiście pod warunkiem, że zna się podstawy budowy i działania badanego układu.





Autor: Krzysztof Trzeciak
współpraca: Jan Zawadzki