Do odpalenia gry potrzebny jest program Dolphin emulator.
http://www.haszkod.pl/gry...goow,27695.html
Osobiście używam tej wersji, ponieważ szybciej emuluje na słabszych komputerach od nowszych wersji



Seria Dragon Ball, od dwudziestu lat towarzysząca widzom, czytelnikom i graczom z całego świata, nie zamierza odchodzić do lamusa historii. Nowe gry, bazujące na tym niezwykle popularnym uniwersum, ukazują się regularnie, a jedna z ostatnich jest „Dragon Ball: Budokai 2”. Gra jest sequelem znanej, docenionej przez graczy bijatyki z 2002 roku. Do wyboru jest 34 postaci, w większości znanych już z pierwszej części gry. System sterowania zawodnikami niewiele się zmienił, nadal podstawa są uderzenia ręką, nogą i pociskami energetycznymi, łączone w efektowne kombinacje. Jako novum można wymienić tryb dla jednego gracza – Dragon World, który zastąpił dotychczasowy Story Mode. W trybie tym gracz wędruje ze swoja drużyną po mapie, zbiera smocze kule i od czasu do czasu napotyka nieprzyjaciół. W takim wypadku wywiązuje się walka, która jeśli jest zwycięska, uprawnia do dalszej wędrówki, a jeśli nie, to zabawa się kończy i na ekran wyskakuje napis „game over”. Po pokonaniu przeciwnika w chwile później napotyka się kolejnego i znów walczy itd. Poza trybem dla jednego gracza jest jeszcze Training Mode, gdzie można do woli szlifować techniki walki, oraz dwa tryby multiplayerowe: Duel Mode i World Tournament. W pierwszym z nich gracze wybierają sobie wojowników, którymi będą walczyli, i pojedynkują się na jednej z dostępnych aren. Gdy brak żywego przeciwnika, rywalem gracza może być CPU. W trybie turniejowym zawodnicy staczają szereg walk na różnych arenach, przechodząc do kolejnych rund. Aby jednak mieć do wyboru wielu wojowników i aren, trzeba je najpierw odblokować w trybie Dragon World, tak, więc obcowanie z gra warto zacząć od tego trybu. Grafika w „Dragon Ball Z: Budokai 2” uległa nie tyle poprawie w stosunku do części pierwszej, co zmianie technicznej. Nadal gracz ma do czynienia z bryłami 3D, oddającymi kreskówkowy klimat serii Dragon Ball, ale dodatkowo podrasowanymi przy pomocy techniki cel-shading. W praktyce wygląda to jakby kontury postaci pociągnięto grubym flamastrem i trzeba przyznać, że komiksowy charakter gry jeszcze bardziej jest podkreślony. Udźwiękowienie nie odbiega od tego, co zaserwował graczom pierwszy Budokai i nawiązuje muzycznie do serialu „Dragon Ball Z”. Również głosy postaci z gry brzmią autentycznie, bowiem użyczyli ich aktorzy robiący podkład dźwiękowy w amerykańskiej wersji serialu. Na zakończenie warto zaznaczyć, że istnieje możliwość importowania postaci do Budokai 2 z pierwszej części gry.